Thursday, January 6, 2011

अंतर्नाद -१

एका मित्राच्या वैचारिक गोंधळाचे हे अभिसरण..
गोंधळ हा म्हटलं तर युनिव्हर्सल फिनोमेनन, पण प्रत्येकाच्यात कमी अधिक प्रमाणात सापडणारा.. विकी मध्ये perception ची व्याख्या आहे, "The word "perception" means "action of taking possession, apprehension with the mind or senses." अतिविचाराचे पर्सेप्शन आपण पाहू तसे आहे, की अतिविचार हेच पर्सेप्शन आहे? एकामागून एक विचार possession घेत जातात हे बाकी खरे आहे.

ग्राफिक्समधला Orthographic Projection प्रकार मला फार आवडायचा. एकाच ऑब्जेक्टचे तिन व्ह्यू दाखवायचे. टॉप व्ह्यू अगदी सोपा, साईड व्ह्यू आणि फ्रंट व्ह्यू. दैनंदिन कामातही याच प्रोसेसची गरज असते का? ज्या गोष्टी सोप्या आहेत, त्या आपण तशाच राहू देतो का? प्रत्येक वेळी त्याचे त्रिमितीय गणित मांडणे आवश्यक असते का? माहित नाही. पण बरेच लोकं मांडतात. क्षुल्लक गोष्ट आहे पण मला गंमत वाटली, एका मैत्रिणीला मोठ्या आकाराच्या औषधांच्या गोळ्यांचा फोबिआ आहे. घरी जाताना तिला दुकानातून गोळ्या घेऊन जायचे होते.

" मी त्या केमिस्टला कसे सांगू, मला याच गोळ्या हव्यात, पण लहान आकाराच्या.."
" मला आत्ता जसे सांगितलेस तसेच "
" तो काय म्हणेल? विचित्र नजरेने बघेल "
" मग एकदा मोठ्या आकाराच्या गोळ्या घेऊन बघ! खोकला मोठा म्हणून, मोठा आकार दिला असेल!"

तिने दुकानात काही सांगितलेही नाही, आणि औषध घेऊही शकली नाही. हा काय म्हणेल, तो काय म्हणेल यात स्वतःला काय हवे आहे हेच समजेनासे होते. दुसर्‍या बाजूने; व.पुं.चा मालवणकर त्यांनी सांगितला तसाच असेल काय? मनस्वी राहणे ही नुसती कवीकल्पना तर नाही? नक्कीच नाही. अवघड गोष्टी जराश्या बाजूला ठेऊन सोपी सुरवात करायला माझ्या एका काकांना जमले आहे. जंगलाची, संशॊधनाची प्रचंड आवड! प्रखर बुध्दीमत्ता आणि वेगळे काहीतरी करण्याची उर्मी त्यांचे आयुष्यच आगळेवेगळे करुन गेली. लग्नानंतर लठ्ठ पगाराची नोकरी सोडताना झालेला गोंधळ शेवटचाच! ते म्हणाले होते,

"मला काय हवे आहे हे मी जेव्हा स्पष्ट पाहू शकलो, तेव्हाच ठरवले, पाहिजे आहे त्यावर पुन्हा पुन्हा विचारांचा भडीमार करत राहिलो तर यातून कधीच बाहेर पडणार नाही. मला सगळी सगळी जंगलं पहायचीत, वेगवेगळी माती खणून त्यावर संशॊधन करायचेय! आणि मला घरही सांभाळायचेय!"

आजही ते संशॊधक म्हणूनच काम करताहेत. दिवसांचे तास त्यांना पुरत नाहीत. आणि हे स्वतःपुरत पाहणं नाहीय! इथे परत आपण Over Thinking च्या loop मधे जातो. बर्‍याच गोष्टी परिस्थितीवर अवलंबून असतात. 
तर, टोमॅटोचे सार असे आहे की, मित्रा, फाsर फाsर विचार करत जाऊ नकोस. तुला ज्या गोष्टी स्पष्ट वाटतात, त्या मान्य कर की स्पष्ट आहेत. Acceptance हा वैचारीक गोंधळावरचा फार मोठा उतारा आहे. आणि close वर क्लिक करणे हा ब्लॉग बंद करण्यावरचा उतारा आहे.
बर्‍याच गोष्टींना इलाज असतो. (पण माझ्या प्रवचनाला इलाज नाही :D)

2 comments:

  1. tujhya likhanat kharch faar vegala bhaav aahe..me sangu nahi shakat pan khup kahi sangun jatat tujhe shabd...ashich lihit raha g....

    ReplyDelete
  2. पांढर्‍यावरच काळं गं..
    तरी, तुझ्या कौतुकाने जोर चढला आहे.. अशीच आणि एक पोस्ट पाडणार आहे :)

    ReplyDelete